Przez wiele miesięcy funkcjonowania serwisu jedną z najpopularniejszych aplikacji pobieranych z działu Downloads była DOS-wa wersja Norton Ghost. Do momentu zablokowania funkcjonalności tego działu pobrano ją 8815 razy. Fakt, że dzięki temu mieliśmy w sieci ponad 8 tysięcy mniej wołań o pomoc lub tyleż samo przypadków rozpaczliwej reinstalacji systemu daje powód do radości. Sama była wiernym użytkownikiem tej aplikacji, korzystając z jej usług średnio raz na kwartał. Po prostu - szkoda mi było czasu na poszukiwanie błędów, skoro pełne przywrócenie 2 GB partycji systemowej trwało około 8 minut. Niestety, karkołomne i często samobójcze doświadczenia kosztują i tym różni się mój domowy komputer od sprzętu w pracy, że tamten działa idealnie od kilku lat. Moja stara i popularna wersja Ghosta nie obsługiwała jednak partycji systemowej NTFS i ten problem sygnalizowaliście wielokrotnie w swojej korespondencji. Czas zatem rozwiązać ten problem i raz na zawsze zapomnieć o problemach związanych z systemem zapisu plików. Moja propozycja nie jest oczywiście jedynym rozwiązaniem, ale jak zwykle chcę wykorzystać program na licencji GPL lub pełnowartościową wersję programu komercyjnego, który można legalnie pozyskać, korzystając ze szczególnej promocji.

wersji mojej płytki sponsora. Zgodnie z podanymi wskazówkami trzeba go będzie tylko zarejestrować i legalnie pozyskać klucz instalacyjny. Inne wyjście to ściągnąć 15-dniową wersję Trial, zrobić obraz doskonale skonfigurowanej partycji systemowej i krążek ratunkowy. Sądzę że spokojnie wystarczy na parę lat. Ze względu na fakt, że program oferuje polski interfejs i obszerną pomoc, nie należy traktować poniższego tekstu jako instrukcji, ale raczej jako próbkę, pokazującą prostotę obsługi aplikacji. Z dość szerokiej gamy oferowanych możliwości przedstawię przykład tworzenia obrazu partycji systemowej, przy założeniu, że będę z niego korzystać w sytuacji najgorszej z możliwych - gdy nie uda się nawet uruchomić systemu. Z listy poleceń, dostępnych z poziomu głównego okna programu, wybieram "Utwórz obraz".

Uruchamiam w ten sposób kreatora tworzenia obrazu, który w kolejnych krokach dosłownie prowadzi za rękę - nic prostszego już chyba nie znajdziecie.

Od tego momentu trzeba będzie tylko odpo-wiadać na pytania. A zatem pytanie pierwsze - wskazuję na pełną zawartość dysku twar-dego lub partycji. Opcjonalny wybór "Pliki i foldery" jest niedo-stępny w mojej wersji, ale to właśnie nie jest

moim celem. W kolejnym kroku wskazuję partycję systemową, jako obszar wykonania obrazu. Oczywiście można wskazać cały dysk twardy lub inną wybraną partycję, tworząc np. kilka niezależnych obrazów.

Jak nietrudno się domyśleć, kolejna podpowiedź kreatora to wskazanie miejsca na dysku lub innym nośniku, gdzie zostanie zapisany obraz oraz podanie nazwy tworzonego pliku. Warto wiedzieć, że w opcjach Acronis True Image można wybrać stopień kompresji obrazu, co w szczególnych przypadkach może mieć znaczenie ze względu na wybór nośnika. Domyślnie ustawiony stopień kompresji wynosi około 50% (standardowy). Można go podnieść do 60% (wysoki) lub 65% (maksymalny). Wielkość kompresji będzie miała wpływ na czas tworzenia obrazu, a nie na jego jakość. Wybierając wyższy stopień kompresji można skrócić czas wykonania obrazu podnosząc priorytet dla tego zadania. Obraz partycji (dysku) można ponadto podzielić automatycznie lub ręcznie. Przy wyborze automatycznym program poprosi o włożenie kolejnego nośnika np. płyty CD-R z chwilą gdy na poprzednim zabraknie miejsca. Przy krążku DVD taka potrzeba raczej nie powinna wystąpić. Bardzo ważnym plusem Acronis True Image jest możliwość wyboru niemal dowolnego nośnika, gdyż krążek ratunkowy zawiera wszystkie niezbędne sterowniki dla dysków twardych, sieciowych dysków twardych, urządzeń przenośnych typu IDE, FireWire, USB, napędów CD-R/RW, DVD-RW, DVD+R/RW, Iomega Zip oraz Jaz. Tym zdecydowanie przewyższa mojego ulubionego Ghosta, który w wersji dyskietkowej był pozbawiony możliwości obsługi takich napędów. Ta przewaga nabiera istotnego znaczenia w sytuacji fizycznego uszkodzenia dysku twardego i utraty dostępu do obrazu partycji. Wróćmy jednak do tworzenia obrazu. Po dokonaniu wyboru lokalizacji obrazu lub innego nośnika kreator zapyta czy zastosować domyślne opcje. To już ostatnia możliwość dokonania zmian jakie sygnalizowałam wyżej. Jeszcze tylko podsumowanie, meldunek o gotowości i ostanie polecenie - wykonaj. Dla partycji zawierającej około 1.9 GB danych, czas tworzenia obrazu przy standardowej kompresji powinien wynieść poniżej 10 min (procesor AMD 1674 Mhz).

	Obraz zapisanej partycji można przejrzeć jak normalną partycję wybierając opcję "Przeglądaj dane ...". Wówczas Acronis zamontuje go jako kolejny napęd (dysk logiczny) - rysunek poniżej.
Zdecydowanie bardziej warto jednak go przetestować dla uniknięcia ewentualnych błędów.

Kolejny krok to wykonanie ratunkowego nośnika startowego, który umożliwi odtworzenie obrazu partycji systemowej w sytuacji, gdy normalne uruchomienie komputera i dostęp do programu będą niemożliwe. Mając na uwadze fakt, że utworzony w ten sposób katalog "Menadżer Przywracania" (nazwa nadawana automatycz-nie) zajmie około 12 MB, zdecydowanie nie polecam wyboru napędu dyskietek. Zaznaczamy zatem dostępną nagrywarkę, wkładamy zgodnie z poleceniem czysty krążek i uruchamiamy proces. Po kilku minutach wszystko jest gotowe, a zestaw płyt wędruje do zbiorów. Od tej pory czujemy się bezpiecznie mając świadomość, że przywrócenie systemu i wszystkich danych zapisanych na

partycji systemowej to kwestia 10 minut, a nie stracony dzień na instalację systemu i kilka kolejnych godzin na drobiazgową konfigurację. Mam nadzieję, że niezależnie od wyboru narzędzia (moje jest jak zwykle tylko propozycją), zawsze będziecie iść tą drogą, oszczędzając sobie stresu, a innym czasu przeznaczanego na bądź co bądź - zbędną pomoc. Szanując tych, którzy nigdy nie wykonywali takiej operacji i drżą na słowo BIOS, jeszcze kilka zdań o przywracaniu. Oczywiście tym najtrudniejszym, gdy system nie chce się uruchomić. Wejście do BIOS-u jest niestety konieczne, ale wcale nie boli. Kto tego nie robił, niech zapisze receptę i dołączy do ratunkowego krążka. Uruchamiamy "martwy" komputer, wciskamy i przytrzymujemy klawisz Del. Musimy oczywiście założyć, że BIOS da się załadować, a nasz problem to nie awaria płyty głównej. Z domyślnego ustawienia Standard CMOS Features przechodzimy kursorem o jedną pozycję w dół i wciskamy Enter.

Jesteśmy w sekcji Advanced BIOS Features. Pośród dostępnych opcji wyszukujemy sekwencji zawierającej słowo "boot" np. boot sequence. Być może nasz BIOS jest skonfigurowany tak, że po wejściu do tej sekcji trafimy bezpośrednio na listę widoczną na rysunku 2. Tym lepiej. Interesuje nas pozycja First Boot Device.

Domyślnie powinno się tam znajdować HDD-0 czyli dysk twardy. Różne rzeczy już jednak widziałam. Zależnie od wersji BIOS-u wciskamy klawisz Enter lub klawiszami PageDown, PageUp przechodzimy od razu do zmiany ustawień. Zamiast HDD-0 musimy tu podstawić CDROM bo będziemy startować z naszej płyty ratunkowej. Po zmianie ustawień, wychodzimy z sekcji klawiszem Esc. Teraz, gdy znajdziemy się znów w głównym oknie BIOS-u, przechodzimy kursorem do jego prawej części i szukamy pozycji widocznej na rys. 3 - Save & Exit Setup. Nasze nowe ustawienia musimy przecież zapisać. Wciskamy klawisz Enter, następnie Y (odpowiadając twierdząco na pytanie czy zapisać i wyjść) i znowu Enter. Koniec bólu, nasza płyta ratunkowa za chwilę wystartuje. Zobaczymy znane już okno aplikacji Acronis True Image i znów z pomocą kreatora, prowadzeni za rękę, przywrócimy żywotność naszej maszynie. Co zrobić jeśli obraz też zapisaliśmy na płycie? Nic - program załaduje się do pamięci i z chwilą gdy każe nam wskazać lokalizację obrazu, spokojnie wyjmujemy krążek ratunkowy i zamieniamy na płytę z obrazem. Mam nadzieję, że zachęciłam do próby, a być może i przekonałam, że Norton Ghost to nie jedyny środek na problemy.