Fort Agra - czasy Akbara

Zwiedzając Taj Mahal przybliżyłam Wam postać wnuka Akbara - Shah Jahana, wędrując z nim ku schyłkowi dynastii, którą pogrążyła lawina zbrodni i ludzka słabość. A przecież istniały przesłanki by cesarstwo Mogołów stało się ziemią mlekiem i miodem płynącą na wiele kolejnych stuleci i to nie tylko dla dynastii, ale wszystkich mieszkańców Indii. Takie warunki stworzyła mądrość Akbara i system jego rządów.
Dżalal-ud-dina Muhammad Akbar przeszedł do historii jako Akbar czyli Wielki. Urodził się w roku 1542 i został cesarzem w wieku 13 lat po tragicznym wypadku swojego ojca Humajuna. W naszych warunkach trudno w to uwierzyć, ale decydując o założeniu stolicy i dając początek odbudowie fortu miał zaledwie 16 lat. Podobno  był niski, krępy i niezwykle silny fizycznie. Gdy przejmował tron, na Nizinie Gangestańskiej panował chaos i głód. Miał świadomość, że dla stabilności państwa konieczne jest rozwiązanie problemu Radżputów. W roku 1562 wprowadził więc do haremu córkę radży Bihari Mal z Amberu, która dała mu długo oczekiwanego następcę. Tam gdzie nie pomagała dyplomacja i perswazja zmuszał do uległości mieczem. W 1567 zdobył fortecę Cittor, uważaną za symboliczną kolebkę radżpuckiej potęgi i kazał wymordować 30 tys. mieszkańców.
 
Każdy element wielkiego kompleksu był wykończony z niesamowitym pietyzmem Widać to dopiero na zbliżeniu pojedynczego gzymsu a były ich dzieiątki Prawdopodobnie w tej wieży swoje ostatnie lata spędził Shah Jahan uwięziony przez syna
Równolegle zabiegał o zgodę nowatorskimi dekretami. W roku 1564 zniósł podatek od niewiernych, co ostatecznie przerwało proces niszczenia hinduskich świątyń. Odrzucił żądania swoich teologów domagających się wprowadzenia prawa islamskiego i zezwolił zmuszonym do przyjęcia islamu na powrót do religii hindu. Zabronił brania w jasyr hinduskich kobiet i dzieci, aż wreszcie w 1594 wydał dekret traktujący o równości wszystkich religii. Dowódcą cesarskiej armii mianował Man Singha z Amberu, a raja Birbal był jego stałym partnerem do szachów. W ten sposób przy osobistym wsparciu cesarza rosła potęga niektórych maharadżów, o czym opowiem przy okazji pobytu w Jaipur.
 
Stąd mógł patrzeć na swój Taj Mahal i wspominać najpiękniejsze lata Niewidoczna stąd brama znajduje się z prawej strony. Na pierwszym planie tylna ściana meczetu Budowa fortu za czasów Akbara trwała 8 lat i ta część z pewnością pochodzi z tego okresu
Może to niewiarygodne, ale Akbar nigdy nie nauczył się czytać ani pisać. Otaczał się jednak ludźmi wybitnymi i sam kontrolował urzędników. Zamiast surowo karać za błędy starał się wybaczać, zmieniając wczorajszych wrogów w wiernych współpracowników. Tytuły i przywileje w armii nie były dziedziczone, a każdy musiał je zdobywać własnymi zasługami.
 
Fort w czasie swojej świetności mieścił około 500 budynków i miał nieprzerwany dostęp do wody Następcy Akbara usunęli część z nich budując własne pałace Ale oryginalny zarys murów zachował się w niezmienionym stanie po nasze czasy
Zanim odszedł zjednoczył dwie trzecie Indii i był prawdopodobnie najbogatszym władcą świata. Zostawiał wspaniale zorganizowaną administrację i uszczelniony system podatkowy, odnowioną i sprawną armię, która w 1595 roku liczyła 141 000 ciężkozbrojnych jeźdźców. Dworskie kroniki podają, że miał około 20 żon i setkę dzieci, ale tylko dwie odegrały jakąś rolę w jego życiu. Pierwszą była córka władcy Amberu i chociaż dała mu następcę tronu nigdy nie ustalono jej imienia. Drugą Sultana Begam, z którą miał syna Murada.
Zmarł w wieku 63 lat w miejscu, które ustanowił swoją pierwszą stolicą pozostawiając w skarbcu majątek obliczany na około 150 mln rupii. To jednak nie koniec jego historii, a jedno z owianych legendą wydarzeń z życia Akbara opowiem wkrótce, przy okazji pobytu w Fatehpur czyli Mieście Zwycięstwa.
 
 
Agra dzisiaj